Pontiac Firebird Trans Am – trzecia generacja

0
46

1982 rok był początkiem 3-ciej generacji ognistego ptaka. Samochód został kompletnie odmieniony, całe nadwozie zostało opracowane w tunelu aerodynamicznym. Przednią szybę pochylono pod kątem 62 stopni. Współczynnik oporu powietrza wynosił 0,323 , w tym czasie był to absolutny rekord świata dla samochodów tej klasy, za co nadwozie odznaczono medalem! Nowe auto miało mniejszy rozstaw osi i wagę zmniejszoną do 2800 lb. Zawieszenie uległo znacznej poprawie. Z przodu zastosowano kolumny MacPherson`a.
Firebird otrzymał nowe, sportowe siedzenia, a tylna kanapa mogła być teraz składana, powiększając przestrzeń ładunkową. Bardzo rzucającą się w oczy zmianą były otwierane światła. Wiele elementów było tradycyjnie dzielone z modelem Camaro, w tym silniki V6 i V8, które dla obu modeli wytwarzał teraz już tylko Chevrolet.

Pontiac Firebird Trans Am

Wprowadzając na rynek 3-cią generację Pontiac ograniczył ofertę do jedynie trzech modeli. Były to: Firebird, Firebird S/E ( Special Edition) i oczywiście nieśmiertelny Trans Am. Podstawowego Firebird`a wyposażano w rzędowy silnik czterocylindrowy o poj. 151 cali3 ( 2,5 litra). Silnik ten dysponował mocą zaledwie 90 km. Nowego Firebird`a S/E wyposażano w silnik V6 o poj.173 cali3 ( 2,8 litra) o mocy 105 km. Wersja S/E posiadała luksusowe wnętrze. Felgi ( 14 x 7 lub 15 x7 ) malowano na kolor nadwozia. Trans Am oczywiście otrzymał silniki V8. Do wyboru były dwie jednostki o poj. 305 cali3 ( 5 litrów). Pierwsza, o kodzie LG4 dysponowała mocą 145 km, a druga ( LU5 )dzięki zastosowaniu systemu „crossfire injection” ( podwójne throttle body) osiągała 165 km, silnik ten łączony był tylko z automatyczną skrzynią biegów.

Dodatkowo Trans Am otrzymał mały spojler na tylną klapę, malowany tylko na czarno ( tak jak i lusterka) i specjalną maskę z dużym „garbem” od strony kierowcy. Jeśli komuś zależało na dobrym hamowaniu mógł zamówić opcję WS6 ( 4 hamulce tarczowe). W tym roku Pontiac wypuścił jeszcze specjalną wersję Trans Am`a – Recaro T/A. Samochody te wyposażono w siedzenia firmy Recaro. Wszystkie wozy pomalowano na czarny kolor ze złotymi pasami na dole nadwozia. Na klamkach umieszczono napisy Recaro T/A aby auta można było łatwo rozpoznać.

Jeśli komuś nie wystarczała moc seryjnych modeli , można było poddać swój samochód tuningowi w firmie DKM. Firma instalowała, gaźniki Holley`a kolektory Edelbrock`a nowe większe spojlery, ręczną 5-biegową skrzynię Doug Nash a nawet silnik Chevrolet`a o poj 406 cali3 i mocy 440 km! Samochód malowano w dwóch kolorach. Tak przygotowane auto w firmie DKM nazwano Macho Trans Am. Powstało ich bardzo mało i wszystkie są obiektami kolekcjonerskimi.

Całkowita produkcja Firebird`ów w tym roku wyniosła 116364 egz. W tym 41683 egz. podstawowego Firebird`a , 21719 egz. modelu S/E i 50962 egz. Trans Am`ów ( 7033 egz.z manualną skrzynią biegów) do tego należy jeszcze doliczyć 2000 sztuk specjalnego Recaro T/A.

W 1983 tak jak rok wcześniej dostępne były 3 modele. Zwykłego Firebird`a napędzał silnik R4 o poj 2,5 litra „iron duke” o mocy 90 km. Firebird S/E otrzymał silnik V6 o poj. 2,8 litra z mocą podwyższoną do 135 km. Do obu tych modeli można było zamówić nowe w tym roku skrzynie biegów: 4 biegowy automat lub 5 biegowy manual.

Model Trans Am tradycyjnie posiadał tylko silniki V8. Dostępne były trzy jednostki o poj. 5 litrów. Standardowo montowana wersja z gaźnikiem posiadała moc 145 km, wyżej stała wersja crossfire z mocą 165 km( tylko z automatyczną skrzynią biegów) , a szczytem był nowy 305HO ( L69) , który dzięki zastosowaniu lepszego gaźnika, głowic oraz wałka mógł pochwalić się mocą 190 km. Ten silnik w połączeniu z ręczną 5 biegową przekładnią był najszybszym wówczas oferowanym modelem. Tak jak i rok wcześniej Pontiac wyprodukował limitowaną serię 2000 egz. Recaro Trans Am`a.

Dodatkowo aby uczcić 25 rocznicę wyścigu Daytona 500 wypuszczono specjalnego Trans Am`a. Samochód pomalowany był w dwóch kolorach: białym od góry i ciemno szarym od dołu, na wytłoczeniu w masce pojawił się mały płonący orzeł. Specjalnie dla tego samochodu opracowano zestaw spojlerów optycznie obniżających auto ( później znanych jako aero package lub ground effects). Takich samochodów zbudowano tylko 2500. W tym 1980 sztuk z silnikiem crossfire ,a 520 egz. z silnikiem HO.
Produkcja ognistego ptaka drastycznie spadła do 74884 wyprodukowanych aut. 32020 Firebird`ów , 10934 Firebird`ów S/E i 31930 Trans Am`ów ( w tym 22062 z silnikiem 305, 9206 z silnikiem crossfire i 662 z motorem 305HO ).

W 1984 chcąc poprawić wyniki sprzedaży zdecydowano się na małe zmiany. Najsłabszy silnik R4 miał teraz elektroniczny wtrysk paliwa i moc 92 km. Silnik V6 2,8 litra odnotował spadek mocy do 125 km. Z oferty usunięto silnik V8 z wtryskiem typu crossfire. Najmocniejszymi silnikami były teraz dwa V8 o poj. 5 litrów i mocach 150 km oraz 190 km (305HO). Jeśli ktoś chciał zamówić Trans Am`a z mocniejszym motorem 305 HO automatycznie musiał też wybrać opcję WS6 ( usprawnione zawieszenie), po raz pierwszy można było otrzymać automatyczną skrzynię biegów z silnikiem HO.

Nowością w Trans Am`mie był zestaw spojlerów aero package, takich samych jak rok wcześniej w modelu 25th Anniversary Daytona 500. Tradycyjnie Pontiac wypuścił limitowaną edycję Recaro T/A w liczbie 2000 sztuk. Jednak najwspanialszym modelem był 15th Anniversary Trans Am. Samochód powstał aby uczcić 15-tą rocznicę powstania modelu Trans Am.

Auto dostępne było tylko w białym kolorze , z niebieskimi akcentami i niebieskim orzełkiem na przetłoczeniu maski. Wnętrze wyłożono białą skórą i zamontowano fotele Recaro. Samochód napędzany był tylko przez silnik 305HO. Dodatkowo auto „obuto” w felgi Hi-Tech Turbo o rozmiarze 16 x 8, polakierowane również na biało. Cena tego wozu wynosiła 12500$ zbudowano ich tylko 1500 sztuk.

Efektem tych wszystkich posunięć był znaczny wzrost produkcji do 128304 samochodów.
W tym 62621 Firebird`ów, 10309 S/E i 55374 Trans Am`ów.

W 1985 Firebird trzeciej generacji przeszedł swój pierwszy facelifting. Firebird i wersja S/E otrzymały nowy nosek z czarnymi listwami po bokach i nowy tylni zderzak również z czarnymi listwami po bokach. Trans Am miał tradycyjnie inny nosek od pozostałych modeli, wyposażony standardowo w nowy pakiet ground effects ( opcja W62) miał dodatkowo dwa światła przeciwmgielne osadzone z przodu w spojlerze, Trans Am otrzymał także nową maskę z dwoma małymi wlotami, nowością był także duży gumowy spojler na tylniej klapie lakierowany tylko na czarno.

Unowocześnienia samochodu

Wszystkie trzy modele Firebird`a posiadały teraz nowe lampy ( pas świetlny podzielono na trzy części , dwie skrajne zawierały lampy a środkowa była pusta i było na niej logo Firebird`a) . Trans Am i wersja S/E miały inaczej rozłożone lampy z małymi światłami stopu , ponadto światła w obu tych modelach były przydymione.
Podstawowy Firebird nadal posiadał silnik R4 2,5 litra o mocy 88 km, za dopłatą można było zamówić silniki 2,8 V6 o mocy 135 km i 5,0 V8 o mocy 155 km.

Firebird S/E standardowo wyposażony był w silnik 2,8 V6 ( 135 km) , a w opcji był 5,0 V8 z mocą 155 km. Trans Am`a zaczęto standardowo wyposażać w zawieszenie WS6 i koła Hi-Tech Turbo o rozmiarze 16 x 8. Podstawowym silnikiem był 5,0 V8 o mocy 155 km , opcjonalnie instalowano silnik 305 HO ( 190 km) tylko z ręczną skrzynią pięciobiegową i całkowicie nowy 305 TPI LB9 ( Tuned Port Injection) z wielopunktowym wtryskiem paliwa, osiągający moc 205 km, łączony tylko z 4 biegowym automatem. Ostatnią nowością był nowy mniejszy orzeł na masce Trans Am`ów. Niestety nowy wzór nie przyjął się dobrze i został w krótkim czasie usunięty.

W 1985 roku wyprodukowano ogółem 95880 ognistych ptaków. W tym 46644 egz. wersji podstawowej, 5208 wersji S/E i aż 44028 Trans Am`ów.

W 1986 Pontiac postanowił odświeżyć nieco podstawowy model Firebird`a. Najsłabszy 4-cylindrowy silnik 2,5 litra ( 88 km) otrzymał nowe lżejsze tłoki. Ten silnik łączono tylko z ręczną 5- biegową skrzynią. Samochód dodatkowo otrzymał nowe większe felgi ( 15 x 7 Rally II ). 1986 był też ostatnim dla modelu S/E. Samochód tak jak wcześniej napędzany był przez silnik 2,8 litra ( 135 km). W opcji był silnik 5,0 V8 ( 150 km).

Trans Am`a standardowo wyposażano w ulepszone zawieszenie Rally Tuned Suspension z dodatkowymi stabilizatorami z przodu i z tyłu ( opcja Y99) i ręczną 5-biegową skrzynię lub 4 biegowy automatic (overdrive). Podstawowym silnikiem był tak jak przed rokiem 5,0 V8 ( 160 km). Dla wymagających klientów przygotowano silniki 5,0 HO ( 190 km) i 5,0 TPI ( 210 km).

Wersja z silnikiem TPI miała prędkościomierz wyskalowany do 140 mph, ciekawostką było także trzecie światło stopu umieszczone wysoko na tylnej szybie tylko w tym konkretnym roczniku! W tym roku także zakończono produkcję silnika 5,0 HO. Produkcja Firebird`a zwiększyła się w `86 do 110463 aut. Powstało 59334 egz. podstawowego Firebird`a, tylko 2259 egz. Firebird`a S/E i 48870 egz. Trans Am`ów ( 27668 egz. T/A z silnikiem 5,0 , tylko 26 sztuk z silnikiem 5,0 HO i 21176 egz. z silnikiem 5,0 TPI).

1987 był rokiem wprowadzenia wielu nowości. Z oferty usunięto model S/E i silnik R4 2,5 litra. Podstawową jednostką dostępną teraz dla Firebird`a był silnik 2,8 litra V6 z wielopunktowym wtryskiem paliwa MPFI. Opcjonalnie można było zamówić silnik V8 5,0 z czteroprzelotowym gaźnikiem. Posiadacze zwykłego Firebird`a ( 2,8 lub 5,0) mogli poddać swoje auto małemu tuningowi optycznemu w firmie Chattanooga Custom Center. Auto wyposażano w felgi 16 calowe od modelu Trans Am, na masce montowano sztucznego shake`ra, zakładano wydech ze stali nierdzewnej i upiększano wnętrze.

Ponadto samochód miał olbrzymiego orła na masce ( tak jak Trans Am`y drugiej generacji). Tak zmodyfikowany Firebird otrzymał nazwę Bandit II Firebird . W roku `87 przebudowano w ten sposób 500 Firebird`ów. Po pięciu latach nieobecności powrócił legendarny uliczny wojownik Pontiac`a czyli model Formula. Samochód miał dziób i tylni zderzak identyczne z podstawowym Firebird`em.

Jednak Formula otrzymała swoją własną maskę z dużym „garbem” po stronie kierowcy ( maska ta była identyczna z tą montowaną w Trans Am`ach z lat `82-84). Na tylnej klapie zamontowano duży spojler, identyczny jak w Trans Am`ie z trzecim światłem stopu. Na drzwiach widniał wielki napis „FORMULA” lub „FORMULA 350” w zależności od pojemności silnika. Standardowo instalowano pakiet zawieszenia WS6. Bazowym silnikiem był 5,0 V8 na 4-przelotowym gaźniku ( 150 km), jednak można było zamówić silniki 5,0 TPI ( 190 km) i nowy w tym roku silnik 5,7 TPI L98 ( 210 km), oba silniki łączone były tylko z 4-biegowym automatem. Formula toczyła się na 16 calowych kołach Hi-Tech Turbo. Model Trans Am nie przeszedł wielu zmian, dalej dostępny był z pakietem zawieszenia Y99 i WS6. Do wyboru były silniki: 5,0 four barrel ( 160 km) , 5,0 TPI ( 190 km) i 5,7 TPI ( 210 km).

Najlepszym modelem z całej linii był jednak nowo wprowadzony model GTA. Był to najdroższy Firebird. Oferowano go tylko z automatyczną skrzynią biegów i silnikiem 5,7 TPI. Auto było wyposażone we wszystko co Pontiac miał najlepsze. Nowe prostokątne lusterka boczne, szprychowe 16 calowe felgi, zawieszenie WS6, skórzaną tapicerkę i wiele innych rzeczy. W 1987 produkcja spadła do 88587 aut. Zmontowano 42552 Firebird`y , 13160 Formul , 21779 Trans Am`ów i 11096 GTA.

1988 był rokiem dalszego ulepszania modeli i eliminowania niedociągnięć z poprzedniego roku. Najsłabszego Firebird`a napędzał tak jak przed rokiem nowoczesny silnik 2,8 V6 MPFI o mocy 135 km, można jednak było na specjalne zamówienie otrzymać nowy silnik 5,0 TBI L03 (Throttle Body Injection) z wtryskiem jednopunktowym o mocy 160 km. Silnik ten zastąpił wersję z gaźnikiem( LG4) , która w tym roku nie była już produkowana. Do Firebird`a można było zamówić felgi Hi-Tech Turbo 15 x 7 lub szprychowe Diamond Spoke 15 x 7.

Wnętrze podstawowego modelu uległo małej kosmetyce, zmieniono kierownicę i wstawiono nowy prędkościomierz wyskalowany do 120 mph ( wcześniej do 85 mph). Opcjonalnie do Firebird`a można było zakupić zawieszenie Y99. W tym roku także można było poddać auto konwersji na Bandit`a II ( powstało 500 egz.)

Również Formula otrzymała kilka usprawnień. Standardowym silnikiem był teraz 5,0 V8 TBI. Można jednak było kupić Formule z silnikami 5,0 TPI o mocy zwiększonej do 205 km i 5,7 TPI o mocy 210 km , łączony tylko z automatyczną skrzynią biegów. Formula otrzymała także nowe felgi Hi-Tech Turbo o rozmiarze 16 x 7. Standardowo montowano w Formuli zawieszenie WS6.

Trans Am nie przeszedł większych zmian. Podstawowym motorem był nowy 5,0 TBI ( 160 km) tak jak w Formuli, dostępne były także silniki 5,0 TPI ( 205 km ,automatyczna lub ręczna skrzynia biegów) i 5,7 TPI ( 210 km , tylko automatyczna skrzynia biegów). Nowością był zestaw cyfrowych wyświetlaczy czyli słynna wersja digital. Model GTA tak jak przed rokiem napędzany był przez silnik 5,7 TPI ( 210 km), ale można było także kupić go ze słabszym motorem 5,0 TPI. Tradycyjnie GTA był obładowany we wszystko czego można było sobie zażyczyć.

Do GTA można było na życzenie zamówić zamiast tylnej szyby klapę typu notchback, przez co samochód upodabniał się do sedana. Zbudowano tylko 624 GTA typu notchback. W tym roku Pontiac wprowadził jeszcze jedną nowość, był to specjalny pakiet zawieszenia o kodzie 1LE. Całe zawieszenie, łacznie z hamulcami zostało wzmocnione i przystosowane do wyścigów na torach. Tylko trzy Trans Am`y zbudowane w tym roku posiadały zawieszenie 1LE. Rok `88 zamknięto liczbą 62455 wyprodukowanych aut, z których 28973 było Firebird`ami, 13475 stanowiły Formule, 8793 Trans Am`y, a 11214 GTA.

Tak jak i rok wcześniej w 1989 Pontiac dalej ulepszał swoje modele. Podstawowy Firebird otrzymał teraz pakiet W68, kóry zawierał spojlery ground effects takie same jak w modelu Trans Am. Pakiet ten dostępny był tylko dla podstawowego Firebird`a. Z zewnątrz samochód można było odróżnić od T/A tylko patrząc na tylne światła i mały tylni spojler, które były inne niż w T/A. Samochód nadal napędzany był przez silnik 2,8 V6 MPFI i opcjonalnie przez 5,0 V8 TBI, o mocy podniesionej do 170 km.

Znowu posiadacze Firebird`a mogli skonwertować swoje auto na Bandit`a II. Zdecydowało się na to 500 osób. Formula wyposażana była tradycyjnie w 16 calowe felgi Hi-Tech Turbo i zawieszenie WS6. Bazowym silnikiem był 5,0 TBI ( 170 km). W opcji był silnik 5,0 TPI , który osiągał moc 190 km ze skrzynią automatyczną i 215 km z ręczną przekładnią. Była jeszcze specjalna wersja z ręczną skrzynią biegów i dwoma katalizatorami w wydechu, co o dziwo dawało 225 km! Szczyt możliwości dla Formuli oferował silnik 5,7 TPI ( 225 km, tylko z 4-biegowym automatem).

Trans Am posiadał identyczne silniki jak Formula ( 5,0 TBI , 5,0 TPI i 5,7 TPI ). Natomiast GTA wyposażony był jak zawsze w silnik 5,7 TPI ( 225 km) i skrzynię automatyczną. Auto można było nabyć z klasyczną tylnią szybą lub klapą typu notchback ( zbudowano tylko 1 egzemplarz! ).

W 1989 Pontiac wypuścił jeszcze specjalną edycję Trans Am`a – 20th Anniversary Turbo Trans Am. Samochód posiadał takie samo wyposażenie jak model GTA. Miał natomiast zupełnie inny silnik. Model rocznicowy zamiast silnika V8 posiadał silnik V6 3,8 litra ( 231 cali3 ) pochodzący od Buick`a i wyposażony w turbosprężarkę. Pontiac twierdził, że silnik ten jest w stanie wygenerować moc 250 km, jednak rzeczywista moc wynosiła blisko 300 km! Samochód przejeżdżał ¼ mili w czasie ok. 13,5 sek w fabrycznej konfiguracji! Zbudowano tylko 1555 egz. tego auta. Wszystkie były polakierowane na biało i ozdobione stosownymi naklejkami. Samochód wyceniono na 32000 $. W 1989 produkcja wyniosła 64404 auta ( 32376 Firebird`ów, 16670 Formul , 5701 T/A , 26 sztuk T/A z zawieszeniem 1LE , 8076 GTA i 1555 sztuk modelu rocznicowego).

Rok 1990 był ostatnim przed spodziewanym faceliftingiem. Wszystkie Firebird`y otrzymały nowe ulepszone wnętrze, z większą ilością kieszeni i miejsc na kubki. Dodatkowo instalowano airbag dla kierowcy. Z oferty usunięto silnik 2,8 litra zastępując go nowym V6 MPFI o poj. 3,1 litra i mocy 140 km. Był on podstawową jednostką napędową dla Firebird`a. Dla klientów pragnących V8 dostępna była jednostka L03 o mocy 170 km. W tym roku również powstało 600 egz. Bandita II. Formula tak jak przed rokiem była napędzana przez silnik 5,0 TBI L03 o mocy 170 km. Tradycyjnie można było zamówić silniki 5,0 TPI LB9 o mocy 200 i 225 km oraz silnik 5,7 TPI L98 z mocą 235 km. Trans Am`a natomiast wyposażano w silnik 5,0 TPI ( 200 km) i opcjonalnie w 5,7 TPI ( 235 km). GTA miał tylko silnik 5,7 TPI. Produkcja Firebird`ów zmalała drastycznie do 20532 samochodów. Zmontowano tylko 13204 modele podstawowe, 4832 Formule, 1050 Trans Am`ów, 4 T/A z zawieszeniem 1LE i 1442 GTA.

W 1991 Firebird trzeciej generacji przeszedł swój drugi i ostatni facelift. Zmieniono przód i tył auta. Nosek był teraz bardziej opływowy a światła pozycyjne i przeciwmgielne umieszczono w łezkowatych otworach w dolnej części noska. Formula miała troszeczkę inny nosek z większymi otworami na światła. Z tyłu usadowił się mniejszy zderzak. Zmodyfikowano zestaw spojlerów aero package dla Trans Am`a i Firebirda ( opcja W68).

Nowe boczne spojlery miały kształt „fali”, efekt ten powtórzono na tylnim zderzaku. Trans Am i Formula otrzymały nowy duży i lekki spojler na tylnią klapę, wykonany z włókna szklanego. Trans Am i GTA otrzymały inne tylnie lampy. Nowe światła były dwu częściowe z wielkim napisem „PONTIAC” pomiędzy nimi. Nowością w tym roku były kabriolety Firebird Convertible i Trans Am Convertible. Najsłabszy model posiadał silnik V6 3,1 MPFI o mocy 140 km lub 5,0 TBI o mocy 170 km.

Formula posiadała silnik 5,0 TBI w standardzie, dodatkowo dostępne były 5,0 TPI ( 205 km z automatem i 230 km z manualem ) oraz 5,7 TPI ( 240 km). Do Formuli można było także zamówić pakiet zawieszenia 1LE ( zbudowano 46 sztuk). Trans Am posiadał silnik 5,0 TPI ( 205 km i 230 km) lub 5,7 TPI ( 240 km). Również do T/A można było nabyć zawieszenie 1LE ( powstało 6 sztuk). GTA wyposażony był jak zawsze w silnik 5,7 TPI. Najlepszym modelem oferowanym w tym roku był jednak Formula Firehawk. Specjalna Formula przygotowana przez firmę SLP (Street Legal Performance) z silnikiem o mocy ponad 350 km. Facelifting przyczynił się ostatecznie do zwiększenia produkcji ognistych ptaków. W `91 powstały 50454 auta. 38956 stanowiły Firebird`y ( 600 z nich skonwertowano na Bandita II), 950 Firebird`y convertible, 5543 Formule, 2409 Trans Am`y, 555 T/A convertible, 2035 GTA i 6 Firehawk`i Formula.

1992 był ostatnim rokiem produkcji dla 3 generacji. Nie dokonano praktycznie żadnych zmian w modelach. Wszystkie auta napędzane były silnikami z poprzedniego roku. Firebird miał silnik 3,1 V6 MPFI lub 5,0 TBI, Formula silnik 5,0 TBI lub 5,0 TPI i 5,7 TPI. Trans Am`a napędzał silnik 5,0 TPI lub 5,7 TPI. GTA miał tylko silnik 5,7 TPI lub 5,0 TPI montowany na wyraźne życzenie klienta. Wszystkie silniki miały moc i moment obrt. identyczne jak rok wcześniej. Produkcja spadła do 27567 egz. w tym aż 23099 stanowiły Firebird`y ( znowu 600 z nich było Banditami II), 1265 Firebird`y convertible, 1011 Formule, 22 Formule 1LE , 19 Formule Firehawk, 971 T/A , 9 T/A 1LE, 663 T/A convertible i 508 GTA. Wraz z końcem 1992 zakończono produkcję trzeciej generacji ognistego ptaka. Na rok 1993 zaplanowano premierę nowej czwartej już generacji…

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here